|
امریکا یکبار دیگر بخت خود را با حمله نظامی به ایران امتحان
کرد، به این امید که ایران زانوی تسلیم بر زمین بزند و در غیر
اینصورت، بخشی از خاک ایران (جزایر جنوب کشور) را اشغال کند.
پاسخی که در حد توان و قدرت نظامی ایران بود، اینبار نیز
امریکا را ناکام گذاشت. این قدرت و توان پاسخ بازدارنده، به
کمک نزدیک ترین و پایدارترین متحدان ایران، یعنی روسیه، چین و
کره شمالی ممکن شد. البته مهارت در یادگیری و تجربه نظامی و از
آن مهم تر، عزم ملی نیروهای نظامی ایران و حمایت اکثریت مردم
از این عزم و اراده نیز در مرکز این بازدارندگی قرار داشت.
طبیعی و غیر قابل انکار است که حملات اخیر امریکا به ایران
عوارض ناگواری نیز به همراه داشت و اگر نبود مقابله نظامی
ایران در زدن پایگاه های امریکا در کشور اردن و برخی کشورهای
خلیج فارس این عوارض می توانست بسیار وسیع تر از آن باشد که
تاکنون اعلام و علنی شده است.
همان اخبار مربوط به انتقال ۳ میلیارد دلار از پولهای بلوکه
شده ایران در قطر و ورود یک هیات از امارات متحده عربی به
ایران برای اعلام عدم حمایت از حمله نظامی امریکا و یا اسرائیل
به ایران، خود بهترین نشانه قریب الوقوع بودن حمله نظامی
امریکا بود. امارات برای جلوگیری از پاسخ ایران به حمله نظامی
امریکا از طریق زدن پایگاههای امریکا در امارات و حتی برخی
تاسیسات متعلق به امارات متحده، آن هیات را به ایران اعزام
کرده و اعلام بی طرفی کرده بود. قطر نیز وعده آن ۳ میلیارد
دلار را با همین هدف به ایران داد. (البته اگر این رقم و تعهد
تحقق یافته باشد.)
علیرغم کمک های نظامی تاریخی روسیه و چین و کره شمالی به ایران
و تجهیز قوای نظامی ایران برای چنین مقابله ای که پیش بینی آن
شده بود، هنوز غربگرایان و الیگارش های داخل دولت و حکومت، دست
بالا را در جلوگیری از علنی شدن این یاری و اتحاد و آگاهی مردم
از آن دارند. این سیاست از دوران علی خامنه ای در ایران حاکم
بوده و همچنان نیز حاکم است و نمی گذارد مردم میان شرق و غرب،
دوستان واقعی ایران را در شرق بشناسند و بدانند با کدام یاری و
کمک نظامی ایران توانست (در حد خود) حریف اسرائیل و امریکا
شود.
این که نتایج عملی خنثی سازی حمله اخیر امریکا به ایران در
نتایج مذاکرات میان ایران و امریکا تا چه تاثیر خواهد داشت،
بزودی آشکار خواهد شد. ما تردید نداریم که استراتژی امریکا و
اسرائیل در برابر ایران تغییر نخواهد کرد، حالا از در نشد از
پنجره ضربه را خواهند زد. یعنی از طریق ستون پنجم خود در
حاکمیت، یعنی غربگرایان دو آتشه طرفدار امریکا در درجه اول و
سپس اروپا و همچنین نهادهای الیگارشی اقتصادی حامی این
غربگرایان و متحد بالقوه امریکا و حتی اسرائیل. به همین دلیل
شاهد دو ضعف در حکومت هستیم که اگر با آن مقابله قطعی نشود،
ضربات کمر شکن را ایران از این دو ضعف خواهد خورد. نخست بی
خبری عمومی از عمق کمک نظامی سه کشور روسیه، چین و کره شمالی
به ایران و ادامه شرق ستیزی پنهان و آشکار رسانه های داخلی (از
جمله صدا و سیما). دوم، باقی ماندن گلوی اکثریت مردم ایران در
چنگال الیگارش های اقتصادی حاکم. در کشاکش این میدان،
راهپیمائی ها و تظاهرات شبانه مردم و بویژه جوانان دختر و پسر،
اعم از مذهبی و غیر مذهبی گام به گام به طرح اساسی ترین ضرورت
های تغییر مسیر اقتصادی کشور نزدیک می شود که ما این را در
شعارها و پارچه نویسی های این نیروها شاهدیم. از جمله علیه
تبعیض و اختلاف طبقاتی، علیه غارتگران، علیه سرمایه داری
غارتگر و ...
معتقدیم با هرگونه توطئه و ترفندی برای جمع کردن این تظاهرات
خیابانی باید مقابله کرد و به عمیق تر شدن این آگاهی ملی از
دلائل اصلی فاجعه اقتصادی حاکم بر کشور افزود. از این یگانه
ظرفیت تحولات اساسی در ایران باید حمایت کرد، همچنان که نباید
لحظه ای از دفاع از توان و عزم قوای نظامی ایران برای دفاع از
کشور غفلت کرد. این همان جان کلامی است که در نخستین اطلاعیه
راه توده، در نخستین روز حمله نظامی اسرائیل و امریکا به ایران
که به جنگ ۱۲ روزه انجامید منعکس شد و با قاطعیت نوشت که از
جنگ، برای دفاع از تمامیت ارضی و استقلال کشور نباید ترسید، به
آن شرط که گام های بلند در جهت زمین گیر کردن غربگرایان و
الیگارش های اقتصادی و به سود کار و معیشت و سفره مردم برداشته
شود. مرکز ثقل کشاکش های ایران چه در داخل کشور و چه در برابر
حملات نظامی و ترفندهای سیاسی امریکا همچنان جز این نیست.
بنابراین، تحول اساسی در ایران، مذاکره نیست (درعین حال که هیچ
بیم و هراسی از مذاکره نباید داشت) بلکه تقویت پشت جبهه هر
مذاکره ایست و این پشت جبهه همان دو عرصه ایست که نوشتیم:
گسترش وعمق شناخت مردم از دوستان واقعی این روزهای ایران و
زمین گیر کردن ستون پنجم داخلی امریکا که همانا غربگرایان و
غارتگران مسلط بر حاکمیت است.
به تلگرام پیک نت بپیوندید
https://telegram.me/pyknet
@pyknet
پیک نت ۱۴ ژوئن ۲۰۲۶ |
